Hikayeler Müzesi

G harfi, Latin alfabesine sonradan eklenmiş özel bir harftir. Kökeni yine Fenike gimel harfine dayanır; gimel hem Latin C’nin hem de G’nin ortak atasıdır. Gimel “deve” anlamına gelir ve bu harf ilk olarak bir deve ya da belki bir bumerang benzeri sopa çizimiyle gösterilmiştir . Yunanlar gimel’i gamma (Γ) olarak uyarlayarak /g/ sesini ifade ettiler. Latin alfabesinin ilk döneminde, daha önce belirtildiği gibi, C harfi /k/ ve /g/ seslerini bir arada karşılıyordu . MÖ 3. yüzyılda Romalılar dillerinde /g/ sesini ayırt etmek için alfabeye yeni bir harf eklediler: Mevcut C harfinin üzerine küçük bir çıkıntı ekleyerek G’yi oluşturdular . Bu yenilik, tek bir harfle gösterilen iki sesi ayrıştırdı; Latin alfabesinde G, C harfinden doğan “alfabenin isyankâr çocuğu” olarak anılabilir. İlginç bir şekilde, Romalılar G’yi eklerken Yunan alfabesindeki Zeta (Z) harfini bir süreliğine alfabelerinden çıkarmış ve G’yi onun yerine konumlandırmışlardı . Sonradan Z harfi Latin alfabesine tekrar eklense de, G harfi o zamandan beri 7. harf olarak kalmıştır.

Latin alfabesinin E harfi, kökeninde bir insan figürüne dayanır. Mısır hiyerogliflerinde kollarını yukarı kaldırmış sevinçli bir adam çizimi, bu harfin en eski atası kabul edilir . Proto-Semitik dönemde bu sembole “hillul” (sevinç) denilmiş, ancak Fenikeliler şekli stilize edip adını he olarak değiştirmişlerdir. He harfi “pencere” anlamına geliyordu ve Fenike alfabesinde soluk bir “H” sesiyle kullanıldı . MÖ 9. yüzyılda Yunanlılar, Fenike he harfinin biçimini kendi yazı yönlerine uyacak şekilde döndürdüler ve ona epsilon adını vererek bir /e/ ünlüsünü karşılayan harfe dönüştürdüler . Böylece insan figüründen pencereye uzanan E harfi, sesli harf olarak Latin alfabesine girip bugünkü halini aldı.

C harfinin öyküsü, başka bir harfle iç içe geçmiştir. Kökeni, Fenike alfabesinin üçüncü harfi olan gimeldir. Gimel sözcüğü “deve” anlamına gelir ve bu harf muhtemelen bir deve veya bir fırlatma sopası resminden türetilmiştir . Fenikeliler gimel ile “G” sesini temsil ettiler; Yunanlılar ise adını gamma olarak değiştirip aynı sembolle /g/ sesini yazdılar . Latin alfabesinin Etrüsk aracılığıyla Yunan’dan alınışı sırasında bir ayrıntı ortaya çıktı: Etrüsk dilinde /g/ sesine ihtiyaç olmadığı için bu şekil /k/ sesine hizmet etti . Romalılar başlangıçta C harfini hem /k/ hem /g/ sesi için kullandı. MÖ 3. yüzyılda, bu iki sesi ayırt etmek amacıyla Spurius Carvilius Ruga adlı bir öğretmenin, C harfine küçük bir çizgi ekleyerek yeni bir harf olan G’yi icat ettiği rivayet edilir . Bunun sonucunda orijinal C harfi /k/ sesine tahsis edildi, ek çizgili form ise /g/ sesini temsil eden G harfi olarak alfabeye katıldı .